Nieuwe geopolitieke as Rusland/China/Duitsland/Iran?

Alfredo Jalife Rahme (2021)

De Braziliaanse geopoliticus Pepe Escobar – een van de besten ter wereld voor de Euraziatische regio en veel beter dan Robert Kaplan, die niet meer dan een propagandaschrijver voor het Pentagon is – lanceert een roekeloze prospectieve theorie over de nieuwe as Rusland/China/Duitsland/Iran (zie https://bit.ly/2Vl1BXV).

Na 117 jaar is de thesis van geograaf Sir Halford John Mackinder (https://amzn. to/3yqgPsV) – verklaard ter ondersteuning van de Britse thalassocratie – over Eurazië als “kernland”, terwijl hij zich aanvankelijk voorstelde dat de VS groot gevaar liepen beperkt te worden tot een gemarginaliseerd “eiland” – is met kracht teruggekeerd, Na haar teleologische missie van universele overheersing door de Anglosfeer vanaf de Eerste Wereldoorlog tot aan de zware financiële crisis van 2008 – voor anderen sinds de Hollywood-enscenering van 9/11 – te hebben volbracht, keert dit Mackinderiaanse scenario nu in “omgekeerde” richting terug: wanneer de Euraziërs, die volgens de erfgenamen van dit Mackinderiaanse perspectief als “geïsoleerd” worden voorgesteld, de geostrategische mantel overnemen, zal dat ten koste gaan van de onmiskenbare neergang van de VS.

Escobar: “Vandaag is het niet de as Duitsland-Japan, maar het spook van een entente Rusland-China-Duitsland dat de hegemoon beangstigt als een Euraziatisch trio dat in staat is de wereldheerschappij van de VS naar de vuilnisbak [sic] van de geschiedenis te verwijzen.

Hij legt uit dat Rusland en China ophielden hun “oneindige taoïstische geduld (let wel: Chinese filosofie van harmonie en het “spirituele pad”) te tonen”, zodra de “hoofdrolspelers” in het hart van Eurazië (Mackinder dixit) “duidelijk door de mist van de keizerlijke propaganda heen zagen”.

Het nu decadente VS-imperium, uitgebreid tot de thalassocratische en turbokapitalistische Anglosfeer, bekleedt immers nog steeds een ongeëvenaarde leiderspositie met zijn machtige “zwarte propagandamachine”, in unisono met het dollar-centrisme, dat echter ondermijnd wordt door het digitale yuan-project en de triomfantelijke terugkeer van de edele metalen (goud en zilver).

Escobar maakt er geen geheim van dat de weg “lang en kronkelig zal zijn, maar de horizon [sic] zal uiteindelijk een alliantie Duitsland/Rusland/China/Iran [sic] onthullen die het mondiale schaakbord een nieuwe vorm zal geven”; hij stelt deze stelling onder verwijzing naar het boek van wijlen de obsessieve en dwangmatige Russofoob Zbigniew Brzezinski (https://amzn.to/3xt1C9q). Terwijl de Verenigde Staten – die hij omschrijft als een “imperium van chaos (https://amzn.to/3rR6jII)” – “geleidelijk en onverbiddelijk (sic) uit het hart van Eurazië worden verdreven, beheren Rusland en China gezamenlijk de zaken van Centraal-Azië”, zoals blijkt uit de recente conferentie in het Centraal-Aziatische land Tasjkent (Oezbekistan).

Escobar legt de botsing bloot van de Zijderoute tegen de QUAD VS/India/Japan/Australië, en het regionale leiderschap van Rusland, dat aanstuurt op het “Groter Euraziatisch Partnerschap”, en dat bovendien het in 2001 ondertekende Verdrag van goed nabuurschap, vriendschap en samenwerking met China met nog eens vijf jaar heeft verlengd (https://bit.ly/37g7B6P).

Het is duidelijk dat de VS in de eerste zes maanden van Biden, misschien om Berlijn te verleiden tot een heilige Europese alliantie tegen China, de anti-Russische affecten van Oekraïne, Polen en de Baltische staten hebben afgezworen (“Nord Stream 2 pijpleiding: Duitsland en Rusland winnen; Oekraïne en de VS verliezen; zie https://bit.ly/3AamvaO), terwijl zij zich terugtrokken uit Afghanistan en Irak.

Pepe Escobar beschrijft de confrontatie in Tianjin tussen de VS en China als een “geopolitieke aardbeving”, zoals ik al eerder bericht heb over de “drie commando’s” waarmee de Chinese minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi de Amerikaans-Israëlische onderminister van Buitenlandse Zaken Wendy Sherman aftroefde (https://bit.ly/3ymLRBT).

Escobar drijft de spot met het lamentabele niveau van de Amerikaanse denktanks, wanneer de Carnegie Endowment, met 11 auteurs – waaronder de Nationale Veiligheidsadviseur (https://bit.ly/3jh4DEB), Jake Sullivan – betoogt hoe “het buitenlands beleid van de VS beter zal werken voor de middenklasse”. Geen commentaar!

Vertaling: elementen

Oospronkelijke tekst: https://kontrainfo.com/nuevo-eje-geopolitico-entre-rusia-china-alemania-iran-podria-enviar-el-dominio-global-estadunidense-al-basurero-de-la-historia-por-alfredo-jalife-rahme/

En: http://euro-synergies.hautetfort.com/archive/2021/11/04/le-nouvel-axe-geopolitique-russie-chine-allemagne-iran-pourrait-releguer-la.html



Categorieën:Geopolitiek

Tags: , , , , , , , , , ,