Dertien stellingen over de “Westerse Beschaving”

Raphael Machado (2021)

Wat de begrippen “het Westen” en “westerse beschaving” betreft, is het van belang enkele punten te herhalen en samen te vatten die in de organisch-ideologische plooi van het Nieuwe Verzet (en in het perspectief van de meeste huidige dissidente theoretici) als vanzelfsprekend en canoniek worden beschouwd:

(1) “Westerse beschaving” heeft niets te maken met Griekenland, Rome of de Middeleeuwen. Het is een term die door dissidente denkers bijna eensgezind wordt gebruikt om op een zeer specifieke manier te verwijzen naar de moderne, liberale, seculiere en Verlichtingsbeschaving. In die zin maakt vandaag zelfs Japan deel uit van de westerse beschaving.

(2) De westerse beschaving begon in Europa, maar is anti-Europees, net zoals zij anti-Aziatisch, anti-Afrikaans, enz. is. De essentie van het Westen is ontworteling. Het feit is dat West-Europa op een gegeven historisch moment eenvoudigweg de mate van geestelijke vervreemding, de technisch-filosofische bagage en de materiële voorwaarden samenbracht die nodig waren voor de opbouw van wat wij vandaag begrijpen als de westerse beschaving. Desondanks is er niets specifiek Europees aan de westerse beschaving.

(3) In die zin is de westerse beschaving als een ziekte die zich over de wereld verspreidt en de volkeren in meer of mindere mate treft. Brazilië behoort, evenals andere Latijns-Amerikaanse landen, in wezen niet tot de westerse beschaving, maar behoort tot de perifere gebieden die door de westerse beschaving worden bezet en waar nog steeds een zekere spanning bestaat tussen westerse invloeden en onze eigen beschavingsinvloeden.

(4) Het is dus duidelijk dat anti-Westernisme niets te maken heeft met anti-Europeanisme. Integendeel, anti-Westernisme is een noodzakelijke voorwaarde voor elk Europeanisme. Als iemand de voortdurende militaire bezetting van Duitsland en Italië door de Verenigde Staten steunt, kan die persoon zelfs een westerling zijn, maar hij of zij is logischerwijze geen Europeaan. Het Westen en Europa zijn tegenpolen, en dat is te zien aan de opstand van de Gilets Jaunes in Frankrijk.

(5) In wezen maakt Brazilië deel uit van een beschaving die nog in wording is, de Latijns-Amerikaanse beschaving, verenigd door de mythe van een Nieuw Rome. Brazilië is niet Europees, maar voor zover Europeaniteit deel uitmaakt van zijn essentie (samen met de andere twee grote invloeden, Amerindiaans en Afrikaans), is het ontkennen van deze Europeaniteit, zoals links doet, het ontkennen van “Brazilianness”. Integendeel, wij moeten dit Europeaan-zijn vieren, zoals wij reeds de andere bronnen en wortels van Brazilië vieren.

(6) Terwijl links het Europeaan-zijn rechtstreeks ontkent, probeert rechts het Braziliaanse Europeaan-zijn (Lusitanië, Iberisch, Middellandse-Zeegebied, enz.) te vervangen door een ultramodern Occidentalisme met een Angelsaksisch vernisje. Dit zijn twee vormen van negatie: de negatie van links is direct; de negatie van rechts functioneert als een vervalsing.

(7) Vandaag de dag is wat wij de westerse beschaving noemen, de geopolitieke-culturele regeling die hegemonie uitoefent over de planeet. De wereld is unipolair, ook al is deze unipolariteit niet stabiel. Voor de voorstanders van de Verlichting, moderniteit, materialisme en liberalisme is deze (geopolitieke) situatie positief en moet zij worden gestabiliseerd en bestendigd tot het einde van de geschiedenis is bereikt (volgens het ideaal van Francis Fukuyama).

(8) Maar voor degenen die niet tot de bovengenoemde categorie behoren, is de unipolariteit een probleem en moet zij worden bestreden. Daartoe is het noodzakelijk alle vormen van verzet tegen deze liberale wereldhegemonie te steunen. Een nederlaag van de unipolariteit in Madagascar is voordelig voor ons in Brazilië. Een nederlaag van de unipolariteit is hier voordelig voor Estland. Een nederlaag van de unipolariteit in Estland is voordelig voor Jemen. Het lijkt niet moeilijk deze redenering te begrijpen. De westerse beschaving is de culturele uitdrukking van het globalisme. Het Westen is globalisme. En de tegenstelling tussen het globalisme en de identiteit van de volkeren is de grootste tegenstelling van onze tijd.

(9) Trump had (en heeft) een rol in het verscherpen van de tegenstellingen van onze tijd, die zullen leiden tot de ineenstorting van de unipolariteit. Zijn spanningen met de “Deep State” hebben in de praktijk geleid tot verscheidene terugtrekkingen uit de vooruitgeschoven posities van het Amerikaanse pseudo-imperium. Dit betekent niet en kan in geen geval een kritiekloze omhelzing van het Trumpisme inhouden. Telkens wanneer Trump toegeeft aan de deep state, moet hij zwaar worden bekritiseerd voor het verraden van de beloften aan zijn kiezers en de wereld. Trump is een noodzakelijk moment in het lange proces van ontmanteling van het Amerikaanse globalistische apparaat, maar hij zal ook worden ingehaald.

(10) Al deze beschouwingen – noodzakelijk en waar – zijn alleen mogelijk vanuit de Vierde Politieke Theorie. Daar vinden we het theoretische, conceptuele en intellectuele apparaat dat ons tot al deze conclusies leidt.

(11) In dit mondiale scenario moet de weg van Brazilië worden uitgestippeld door een bepaalde politieke traditie uit het verleden, die voor ons van groot belang is, te actualiseren. In het geval van Brazilië is de meest gunstige politieke traditie het Trabalhismo, een ideologie die is voortgekomen uit de stam van de derde politieke theorie. Het Labourisme moet worden geactualiseerd, hetgeen betekent dat zijn fouten moeten worden gecorrigeerd en dat het moet worden herlezen vanuit het gezichtspunt van de Vierde Politieke Theorie. Er zijn geen andere opties. Het resultaat zal een nieuw programma zijn, dat voor sommigen “fascistisch” zal lijken, voor anderen “communistisch”, voor sommigen “nazistisch”, enz.

(12) Affecties, hysterieën en ideologische purismen met betrekking tot dergelijke bevindingen zijn niets anders dan sektarisme en sentimentalisme, en wie dit niet begrijpt zal nooit de voorwaarden hebben voor een alternatief project voor Brazilië. Het is niet nodig ad nauseam de historische fouten van Labour te herhalen, aangezien NR reeds op organische wijze Labour heeft geactualiseerd in het licht van de Vierde Politieke Theorie: de Labour die door NR wordt verdedigd is een Labour die is herzien en gezuiverd van al haar gebreken – aangepast aan de uitdagingen van onze tijd en aangepast aan wat wij het nationalisme van de 21ste eeuw noemen.

(13) De doelstellingen van de Braziliaanse patriotse en revolutionaire strijdkrachten (organisch belichaamd in de RN als “nationaal-revolutionaire voorhoedepartij”) kunnen alleen worden verwezenlijkt en geconcretiseerd als zij de macht in handen hebben. Wij hebben drie soorten macht onderscheiden: die van de wapens, die van de politieke posities en die van de cultuur. In dit opzicht heeft NR een realistische en langetermijnstrategie. Bij de andere “nationalistische” of pseudo-dissidente organisaties gaat het tot nu toe om zelfhulp, hetzelfde en nostalgie. Het lijkt mij dat er geen twijfel bestaat over wat het beste is. Er is dus maar één mogelijke houding (voor de Braziliaanse revolutionaire patriot): steun het Nieuwe Verzet. De eenheid van één enkele gedisciplineerde organisatie overwint de chaos van de veelheid van groeperingen die zich laten leiden door het ego van hun leiders.

Vertaling: elementen

Oospronkelijke tekst: http://novaresistencia.org/

En: Treize thèses sur la “Civilisation occidentale” : Euro-Synergies (hautetfort.com)



Categorieën:Metapolitiek

Tags: , , , ,