Demografie en geopolitiek machtsevenwicht?

Andreas Minkofski (2021)

“Landen als Nigeria kunnen de grootmachten van de toekomst worden”

Paul Morland [1] heeft een interessant boek geschreven, The Power of Demography [2], en werd hierover benaderd door de Neue Zürcher Zeitung. In een interview gaf hij commentaar op de belangrijke kenmerken van de demografische ontwikkeling om uit te leggen hoe deze de loop van de geschiedenis heeft bepaald.

Hij wijst erop dat iedere aandachtige waarnemer kan zien dat in de huidige geavanceerde westerse samenlevingen hele plaatsen worden omgevormd, waarbij de ene groep bewoners meer nakomelingen voortbrengt dan de andere. Dit is met name het geval wanneer immigranten zijn binnengekomen: zij zijn erin geslaagd de samenstelling van de bevolking in korte tijd te veranderen – een bewering die echter niet in de massamedia mag worden besproken, omdat anders onmiddellijk de beschuldiging van racisme zou worden geuit. Het is een feit dat wanneer groepen mensen naast elkaar leven, dit ook de kwestie van “politieke machtsverhoudingen” doet rijzen. Minderheden met meer kinderen maken de vroegere meerderheid tot een minderheid en verdringen haar uit de gebieden die zij voordien vorm gaf. De auteur maakt duidelijk dat dit een historisch proces is dat altijd tot conflicten heeft geleid.

Het toont ook aan dat de bevolkingsgroei in het verleden vaak vrij moeilijk is geweest omdat verwoestende oorlogen en hongersnoden de groei hebben beperkt en bemoeilijkt. De modernisering, die sinds 1800 gepaard is gegaan met een explosie van de technologie, heeft deze beperkingen overboord gegooid. De mondialisering, met haar revolutie in het vervoer, maakte het mogelijk voedsel uit de hele wereld in te voeren tegen goedkope prijzen. Vanaf 1750 behoorden grote hongersnoden in Europa tot het verleden.  De medische vooruitgang, die met de kolonisatie de hele wereld binnendrong, deed de rest. Afrika – en niet alleen Europa – heeft een beslissende vermindering van de kindersterfte te danken aan de wetenschap.

De bevolking van Afrika is tussen 1900 en nu twaalf keer zo groot geworden. Maar vrouwen in Afrika krijgen nu nog evenveel kinderen als toen, en dat heeft te maken met gewoonte, culturele kenmerken en psychologische omstandigheden. In Europa daalt het geboortecijfer daarentegen al tientallen jaren als gevolg van de aanpassing van de bevolking aan een economisch leven onder stress (trefwoord: neoliberalisme). In Afrika daarentegen zijn we nog ver verwijderd van een tweekindssysteem. Dit systeem, dat voor het eerst in Frankrijk werd toegepast na de Napoleontische oorlogen, is nu in heel Europa ingevoerd, zelfs in Rusland. Deze uiteenlopende ontwikkelingen kunnen worden verklaard door de armoede en het gebrek aan economische ontwikkeling in de zogenaamde Derde Wereld.

Deze opmerkingen zijn in feite bekend bij alle historici die serieus genomen willen worden. Alleen de bevolking in het algemeen weet er niet veel van en ziet de verbanden niet. Ze weten niets over de geschiedenis van Frankrijk of de wereld van Honoré Balzac. Maar ze weten wel dat meer kinderen meer soldaten voor een staat betekent. En goedkope arbeid. Het belangrijkste punt, dat een grotere bevolking ook gepaard moet gaan met technologie en dus een hoger kennisniveau van de bevolking om een “POLITIEKE MACHT” invloed op de wereld te hebben, weten de meeste mensen in het informele Amerikaanse rijk niet. Zij zien nooit in dat de kolonisatie van de wereld door Europa alleen mogelijk was door een bevolkingsexplosie op ons continent en dat deze alleen duurzaam was omdat de TECHNOLOGIE deze ontwikkelingen bevorderde en versterkte. Je kunt nooit achter de belangrijkste drijfveren van de politiek kijken om te verklaren waarom vele conflicten in het voordeel van de ene en niet in het voordeel van de andere macht zijn geëindigd. Waarom, bijvoorbeeld, wonnen de Geallieerden de Eerste Wereldoorlog – na meer dan vier en een half jaar. Dit was niet alleen te wijten aan slechte beslissingen van de leiders van de centrale mogendheden, maar kan eenvoudigweg worden verklaard door het feit dat de Geallieerden een veelvoud van het demografisch overwicht hadden en tegelijkertijd over dezelfde technologie beschikten. De “Algemene Honger” gaf de centrale machten het nakijken.

Het is niet onmogelijk dat de VS in de komende decennia zal worden vervangen als supermacht. Laten we eens naar het verleden kijken: rond 1900 hadden de Verenigde Staten een bevolking van ongeveer 90 miljoen en Duitsland iets meer dan 60 miljoen. Groot-Brittannië had een bevolking in zijn rijk van meer dan 400 miljoen en ongeveer 45 miljoen op de Britse eilanden. Frankrijk telde iets minder dan 40 miljoen inwoners en Italië ongeveer 40 miljoen. Rusland had er ongeveer 140 miljoen, Oostenrijk-Hongarije ongeveer 40 miljoen en het Ottomaanse Rijk 18 miljoen. Vandaag is het anders. Turkije is weliswaar veel kleiner in oppervlakte, maar heeft toch 80 miljoen inwoners. Het Rusland van vandaag heeft ongeveer 145 miljoen inwoners, Duitsland 82-83 miljoen en de Verenigde Staten ongeveer 320 miljoen. Groot-Brittannië en Frankrijk hebben elk ongeveer 60 miljoen. Ook het gewicht dat deze landen politiek op het wereldtoneel in de schaal leggen, weerspiegelt deze demografische ontwikkeling [3]. Weet iemand van de “fijne intelligentsia” van het informele Amerikaanse imperium wel dat Syrië een bevolking heeft van meer dan 30 miljoen en dat het voormalige Ottomaanse Rijk in 1915-1918 verhoudingsgewijs meer slachtoffers heeft gemaakt dan Europa? Egypte leverde de Britten destijds een leger van enkele miljoenen soldaten, van wie er meer dan 500.000 sneuvelden in de strijd en door ziekte. Vandaag is de bevolking gegroeid tot bijna 99 miljoen. Wat zegt dit ons over ongecontroleerde bevolkingsgroei?

demografie.jpg

De natuurlijke MAJORITEITEN van de toekomst zijn voornamelijk China, India, Indonesië en misschien een nieuwe politieke entiteit in Afrika bezuiden de Sahara onder leiding van Nigeria. Europa heeft slechts één kans om zich te doen gelden – door een unie met Rusland. Brazilië en de VS zijn veroordeeld tot het spelen van de tweede viool – ook al groeit de bevolking van Brazilië zeer snel. Hoewel de bevolking in de afgelopen 50 jaar is verviervoudigd, is deze groei in het nabije verleden aanzienlijk vertraagd.

Zo zal de wereld er in de nabije toekomst uitzien, wanneer Afrika, India en China hun technische achterstand op het Westen hebben ingehaald. Het Oosten zal opnieuw het centrum van de wereld worden, samen met het Midden-Oosten en, deze keer, met heel Afrika. En het moet voor iedereen duidelijk zijn dat het Westen dit probeert te voorkomen, ook al wordt er nooit openlijk over gesproken. Daarom is het hele discours zo verwarrend en misleidend. Het is geen toeval. De machtspolitiek van vandaag eist dat mensen keurig in het gareel blijven. En tegelijkertijd is dit een van de redenen waarom Merkel doet wat zij doet en heeft gedaan en waarom de “vluchtelingenstromen” in Europa nooit zullen stoppen voor de volgende generaties. Want dat zou een volledige verandering van de “machtspolitiek” vereisen, in samenhang met de “economische politiek”, d.w.z. een herstructurering van de maatschappij weg van de behoeften van de roofzuchtige financiële baronnen. En de oligarchen en plutocraten van deze wereld, wier machtsbasis zich in de Verenigde Staten bevindt, zijn hier helemaal niet toe bereid. Ze zien de gevaren niet, ze zien alleen hun winsten. Dus “omdenken” van de economie en de maatschappij is voor hen niet aan de orde.

Het is dan ook van belang voor ogen te houden dat de bevolkingsgroei nauw samenhangt met drie factoren: de cultuur en de gewoonten van een samenleving, die kunnen worden beïnvloed en veranderd door druk van buitenaf. Medische zorg, hoger onderwijs en economische welvaart leiden gewoonlijk tot een daling van het geboortecijfer, of zelfs tot een ineenstorting van het geboortecijfer tot een negatieve groei, omdat kinderen plotseling als een dure investering worden beschouwd en er tegelijkertijd geen angst meer bestaat om ze in de zuigelingentijd te verliezen. Met andere woorden, één of twee kinderen zijn “genoeg”. Deze factoren, vermengd in de context van een wereld van samenlevingen die zich thans langs verschillende wegen en met verschillende snelheden in de hedendaagse gebeurtenissen bewegen, geven vorm aan de huidige wereldwijde historische verandering. De vraag is hoe hier moet worden ingegrepen om een evenwicht en een positieve wisselwerking tot stand te brengen om een catastrofe te voorkomen. Zij die bijvoorbeeld geloven dat zij de “klimaatverandering” kunnen stoppen zonder de bevolkingsexplosie een halt toe te roepen, weten absoluut niets over de planeet Aarde.

Vertaling: elementen

Oorspronkelijke tekst: https://gegenstrom.org/wie-beeinflusst-demographie-die-geopolitischen-machtverhaeltnisse/

En: Comment la démographie influence-t-elle l’équilibre géopolitique des forces? : Euro-Synergies (hautetfort.com)

Voetnoten

[1] https://www.nzz.ch/international/interview-laender-wie-nigeria-koennten-die-grossmaechte-der-zukunft-werden-ld.1639113?reduced=true

[2] Veel van wat ik hier uitleg wordt niet duidelijk in het interview van Paul Morland met de Neue Zürcher Zeitung, en het wordt ook niet onmiddellijk duidelijk of zelfs maar aangestipt. Het is niet mijn bedoeling om zijn hoofdpunten opnieuw te bespreken. Ik wil veel van wat hier gezegd is in een groter geheel plaatsen. Het interview heeft deze reactie bij mij teweeggebracht, en ik heb geprobeerd duidelijk te maken wat wij ons moeten afvragen: waarheen voert de reis ons in de toekomst in de huidige omstandigheden?

[3] Opmerking : de stichter van de pan-Europese beweging, Coudenhove-Kalergi, had dit reeds in 1919 begrepen, en het was de centrale politieke gedachte die in zijn ogen een unie van Europa rechtvaardigde en noodzakelijk maakte. Het feit dat hij in Wenen werd geboren en dat hij een Oostenrijker van de hogere klasse was – zijn vader was een voormalig diplomaat, zijn moeder een Japanse vrouw – heeft zeker ook bijgedragen…..

Over de auteur: Andreas Minkofski is een Canadees van Duitse afkomst die met zijn vrouw Geneviève in Montreal, Quebec woont. Hij is geboren in 1952, studeerde geschiedenis, is makelaar en krachtsporter. Hij heeft het boek: “Otto von Bismarck et l’expansion coloniale allemande, 1884-1890” in het Frans gepubliceerd. Hij werkt momenteel aan een ander boek, getiteld: “Dertien fundamentele gebeurtenissen die het Westen sinds 1347 hebben gevormd”.



Categorieën:Demografie, Geopolitiek, Internationaal

Tags: , , , ,

1 reply

  1. Ook heel interessant. Wat bedoelt hij met Merkel ? xxx ________________________________

    Like