Ecologie: het wapen van de globalisten

Leonid Savin (2021)

De leden van de G7 proberen regelmatig hun regels en normen op te leggen aan andere landen: regels en normen die de soevereiniteit afbouwen en nationale belangen schaden. Transnationale ondernemingen zijn ook betrokken bij dit geopolitieke spel. Miljardairs, van Bill Gates tot George Soros, gebruiken het milieu voor hun eigen voordeel en ontwikkelen langetermijnstrategieën op nationaal, regionaal en mondiaal niveau.

Een aantal internationale organisaties die beweren hoge morele aspiraties te hebben, zijn in feite verwikkeld in smerige schandalen.

Zo heeft Greenpeace op 19 september 2013 een incident tegen Rusland in scène gezet toen activisten met het schip Arctic Sunrise probeerden het Russische olieplatform Prirazlomnaya, eigendom van Gazprom, opzettelijk aan te vallen. Verscheidene personen probeerden op het platform te klimmen; twee van hen vielen overboord en werden gered door een boot van de grenspatrouille voordat zij door Russische grenswachten werden gearresteerd.

Het is duidelijk dat deze actie een duidelijk geopolitiek doel had in verband met de belangen van Rusland in het Noordpoolgebied en het scheppen van een negatief beeld van Rusland in de westerse samenleving.

De Arctic Sunrise voer onder Nederlandse vlag en de BBC, die Greenpeace citeerde, meldde dat onderdanen van 18 landen aan boord waren: Argentinië, Australië, Brazilië, Canada, Denemarken, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Nieuw-Zeeland, Oekraïne, Rusland, Frankrijk, Italië, Turkije, Finland, Zwitserland, Polen en Zweden. De bedoeling van de organisatoren om een internationaal schandaal te creëren is dus duidelijk.

Het incident zelf vond plaats in de aanloop naar de Arctische top in Salekhard, zodat de Russische president Vladimir Poetin zich erover moest uitspreken.

De Rainbow Warrior III, het nieuwste schip van de milieuorganisatie Greenpeace, wordt begeleid door Greenpeace-activisten in rubberboten wanneer het aankomt in de haven op 20 oktober 2011 in Hamburg, Duitsland. De 53 meter lange Rainbow Warrior III, ontworpen door Greenpeace en gebouwd in Polen en Duitsland, is een project van 23 miljoen euro dat vorige week werd voltooid.

Het is algemeen bekend dat sommige transnationale ondernemingen Greenpeace gebruiken als een instrument om bepaalde politieke doelstellingen te bereiken. Meer dan eens is geconstateerd dat veel van de acties van de organisatie om de een of andere reden tegen bepaalde ondernemingen zijn gericht, terwijl hun concurrenten er stilletjes de vruchten van hebben geplukt. Dit is te danken aan de gulle giften van belanghebbende partijen: zij betalen om hun concurrenten te laten elimineren onder een “milieu”-voorwendsel. Tegelijkertijd zijn veel humanitaire rampen, zoals het gebruik door de NAVO van munitie met verarmd uranium bij de bombardementen op Servië in 1999, eenvoudigweg genegeerd door Greenpeace. Toch probeert Greenpeace van oudsher mondiale problemen aan te pakken. De schone lucht, de waterbronnen en andere kwesties in de wereld staan altijd op de agenda van politieke milieuactivisten, die daarmee inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van andere staten rechtvaardigen.

Vanuit dit oogpunt kan er geen sprake zijn van enige moraal of waarde die de organisatie beweert hoog te houden. De ethiek van Greenpeace wordt gekenmerkt door een basisprincipe: het doel heiligt de middelen. Greenpeace is vaak betrapt op en vervolgd voor het fabriceren van bewijsmateriaal voor aantasting van het milieu. De volgende afleveringen zijn goede voorbeelden:

– opzettelijk zeehonden martelen voor de camera in 1979;

– West-Afrikaanse vissers betalen om besmette vis te vangen;

– tieners inhuren om de foetus uit een zwangere kangoeroe te rukken voor de Greenpeace-film Goodbye, Joy uit 1986;

– de afbeelding van schoon, radioactief besmet zand in 1996; en

– 5 dollar betalen aan tieners uit Seattle om voor de camera te protesteren tegen de verkoop van IJslandse vis in 1999.

Greenpeace mede-oprichter David McTaggart was ook betrokken bij een vastgoedfraude. Hij heeft meegewerkt aan de oprichting van de organisatie zelf, die is voortgekomen uit een kleine groep activisten. Greenpeace verbergt dit soort feiten natuurlijk zorgvuldig. Maar veel liberale politici en activisten over de hele wereld helpen hen hun “verheven” idealen te verkondigen.

Dat George Soros milieuactiviste Greta Thunberg financiert, bewijst eens te meer dat er ideologische en politieke belangen schuilgaan achter kunstmatig gecultiveerde “helden” die zijn afgestemd op de smaak van een tijdperk.

George Soros kondigde aan dat hij 1 miljard dollar zou schenken voor de oprichting van een wereldwijde universiteit om autoritaire regeringen en de klimaatverandering te bestrijden. Hij hoefde niet lang te wachten. In datzelfde jaar werd een internationale organisatie, het Open Society University Network, opgericht. Dit wereldwijde netwerk omvat ongeveer 40 onderwijsinstellingen en universiteiten uit de hele wereld, niet alleen uit de VS en West-Europa, maar ook uit Kirgizië, Servië, Kenia, Taiwan, Myanmar, Bangladesh, Colombia en Libanon. Waarschijnlijk kan worden aangenomen dat Soros zal trachten dit netwerk uit te breiden en tegelijkertijd via zijn bestaande filialen invloed zal uitoefenen op verschillende regeringen. Het Open Society University Network leidt jongeren op, voert onderzoeksprojecten uit (acht in totaal) en neemt deel aan onderzoeksprogramma’s. Er zijn ook gespecialiseerde PhD-graden en jobs via de Chatham House Academy in het VK.

Een van de aandachtsgebieden van het Open Society University Network is “burgerbetrokkenheid”, dat op zijn beurt is onderverdeeld in drie componenten: betrokkenheid van studenten, geëngageerd leren en institutionele betrokkenheid, wat het verdiepen van internationale banden inhoudt. Dit strategische initiatief is duidelijk gericht op het creëren van een wereldwijde “schaduwstaat” – een internationaal netwerk van globalistische activisten met een eigen leger van jonge straatprotesters en lagen van academici en beleidsbeoefenaars.

Een ander vermeldenswaardig feit is dat Mikhail Gorbatsjov, de doodgraver van de USSR, de oprichter en voorzitter is van Green Cross International, dat in 1993 werd opgericht en zich, zoals de naam al doet vermoeden, bezighoudt met milieuvraagstukken. Het hoofdkantoor is gevestigd in Genève. Sinds 2019 is Diane Meyer Simon, een Amerikaanse die eerder aan het hoofd stond van Global Green USA, voorzitter van de organisatie. Naast de toegang tot water en andere zuivere milieuvraagstukken houdt de organisatie zich bezig met ontwapening, non-proliferatie van wapens en controle op nucleair en chemisch materiaal. Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken is hier niet vreemd aan en probeert, in verschillende vormen, monopolies te vestigen op het gebied van technologieën voor zowel civiel als militair gebruik en de productie van defensiemateriaal.

De gecoördineerde activiteiten van organisaties als deze en de globalistische elite zouden kunnen leiden tot een nieuw patroon van kleurenrevoluties. Terwijl de kleur van georganiseerde staatsgrepen vroeger werd gekozen op grond van de politieke symboliek van de partijen die de macht grepen door voor de VS te werken, zou “milieu”-zombificatie door middel van onderwijsprogramma’s, subsidies en manipulatie van de media weldra een bepaald “groen” narratief kunnen creëren.

Vertaling: rv

Oorspronkelijke tekst: http://euro-synergies.hautetfort.com/archive/2021/07/26/l-ecologie-comme-arme-du-mondialisme.html en https://katehon.com/en/article/ecology-weapon-globalism



Categorieën:totalitarisme

Tags: , , , , ,