Belarus: de dubbele moraal van het Westen

Georges Feltin-Tracol (2021)

Diplomaten en westerse journalisten kunnen er nog steeds niet van over. De gewaagde actie van Belarus zal ongetwijfeld een van de opmerkelijke gebeurtenissen van het jaar 2021 blijven. Op zondag 23 mei kreeg een Wit-Russisch gevechtsvliegtuig van het type Mig-29 de opdracht een Boeing 737 van Ryanair van Athene in Griekenland naar Vilnius in Litouwen naar de luchthaven van Minsk te begeleiden. Een bommelding aan boord werd gemeld en opgeëist door Hamas.

Onder de passagiers die het vliegtuig verlieten na een grondig onderzoek van het vliegtuig en hun bagage waren Roman Protassevitch en zijn Russische metgezel Sofia Sapega. Protassevitsj leefde de afgelopen twee jaar in ballingschap in Polen omdat hij, als virulent tegenstander van president Aleksandr Loekasjenko, niet aarzelde zijn landgenoten in het buitenland op te hitsen om de legitieme constitutionele orde in Belarus omver te werpen.

Zijn arrestatie heeft het hele Atlantische blok woedend gemaakt. Wit-Russische tegenstanders die zich buiten hun thuisland schuilhouden, krijgen nu koude voeten. Deze leerling-predikers dromen van het afzetten van president Loekasjenko om het uitzonderlijke economische potentieel van het land beter te kunnen benutten. De landbouw-, industrie- en computerrijkdom van Wit-Rusland voedt hun ultraliberale hebzucht. Westerse diplomaten veroordelen natuurlijk een vermeende “kaping” vanuit de lucht. Het mediacomplex van de mentale bezetting herhaalt onophoudelijk dit standpunt. De journalisten en politici van dienst op Pinkstermaandag spreken van een ongekende daad. Ofwel zijn ze notoir incompetent, ofwel zijn het bewezen leugenaars.

Precedenten

Op 2 juli 2013 werd het vliegtuig van president Evo Morales boven Wenen, Oostenrijk, gekaapt. In weerwil van de diplomatieke en presidentiële onschendbaarheid werd het vliegtuig doorzocht en moest het Boliviaanse staatshoofd dertien uur wachten op de luchthaven. Op verzoek van de Verenigde Staten en de NAVO was de Oostenrijkse politie op zoek naar een gevaarlijke terrorist die met hem zou meereizen: Edward Snowden. President Morales noemde deze ongehoorde wandaad “een daad van staatsterrorisme”. Joe Biden, vice-president van de Verenigde Staten, en Jean-Yves Le Drian, Frans minister van Defensie, hebben dit schandaal destijds niet veroordeeld.

Wij zijn ook de kaping vergeten, op 22 oktober 1956, van de DC-3 van Air Atlas – Air Maroc door de Franse luchtmacht. Het persoonlijke vliegtuig van de Marokkaanse vorst, dat tussen Marokko en Tunesië vloog, vervoerde vijf topleiders van het Algerijnse FLN. Dit besluit kwam van een socialistische regering. Op 25 februari 1963 ontvoerden spionnen, min of meer verbonden met de Franse militaire inlichtingendienst, in München, West-Duitsland, kolonel Antoine Argoud, lid van het Uitvoerend Comité van de Nationale Raad van Verzet ten gunste van Frans Algerije. Ondanks protesten uit Bonn werd kolonel Argoud door een speciaal gerechtshof berecht en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. De Franse Republiek heeft nooit spijt gehad van deze illegale en clandestiene ontvoering. In het geval van de DC-3 en de Boeing 737 oefenen Frankrijk en Wit-Rusland hun meest soevereine recht uit.

Roman Protassevich hangt een jarenlange opsluiting boven het hoofd vanwege zijn veelvuldige oproepen tot een opstand. Het Atlantisch blok eist zijn onmiddellijke vrijlating. Laat ze eerst Julian Assange vrijlaten! De meelijwekkende Franse regering die niet in staat is de openbare orde te herstellen in de wijk Stalingrad van het 19e arrondissement van Parijs, speelt opnieuw de kleine hoofdrol op het internationale toneel. Alvorens de hele wereld de les te willen lezen, zou zij zich veeleer moeten bezinnen over haar eigen tirannie. Het is in de hexagoon van Macron dat de schrijver Hervé Ryssen gevangen is genomen en veroordeeld wegens het citeren van boeken, dat Alain Soral vier jaar gevangenisstraf boven het hoofd hangt wegens ongepaste politieke uitlatingen, dat de komiek Dieudonné politiek asiel zoekt in Turkije, dat Boris Le Lay het voorwerp is van een internationaal arrestatiebevel. Op 22 april werd geel hesje Christophe Chalençon veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en vijf jaar onverkiesbaarheid wegens “het aanzetten van mensen om zich te wapenen tegen het gezag van de staat”. Tijdens zijn proces ging hij ervan uit dat hij een politieke tegenstander was en het slachtoffer van censuur door het Franse regime. Intussen heeft de Duitse politieke politie huiszoeking verricht bij Björn Höcke, de voorzitter van de AfD in Thüringen, regionaal afgevaardigde van deze deelstaat en leider van de nationaal-populaire lijn. Verbergde hij verborgen politieke financiering? Is dit een nieuwe corruptiezaak? Niets van dat: het Openbaar Ministerie verdenkt hem ervan “vluchtelingen te stigmatiseren” en hen als potentiële misdadigers te beschouwen. Zo zou hij “migranten” belasteren en wordt hij beschuldigd van de verschrikkelijke heiligschennis de aanwezigheid van clandestiene migranten aan te klagen. Deze enkele voorbeelden van repressie en intimidatie van andersdenkenden, voornamelijk in West-Europa, staan in contrast met de hysterie van de westerse kanselarijen als het over Wit-Rusland en zijn charismatische president gaat.

De Europese Unie heeft zojuist nieuwe sancties tegen Wit-Rusland genomen. Dit land is al lang gewend aan westerse bedreigingen. De laatste staat in Europa die de doodstraf durft toe te passen, beschikt over een lange en solide ervaring van verzet tegen de kosmopolitische hyperklasse.

Vertaling: rv

Oorspronkelijke tekst: http://www.europemaxima.com



Categorieën:Internationaal

Tags: , , , , , ,