Europa moet zijn economie beschermen

Ligne Droite (2021)

Door alle handelsbelemmeringen tussen de EU en de buitenwereld weg te nemen, heeft het Europa van Brussel de Europese ondernemingen blootgesteld aan wilde en oneerlijke concurrentie. Daardoor heeft zij massale bedrijfsdelokaliseringen teweeggebracht, massale werkloosheid gecreëerd en een proces van verarming van de Europeanen op gang gebracht. Ligne droite is derhalve van mening dat de nieuwe Unie de tegenovergestelde richting moet volgen en een strijdbaar handelsbeleid moet voeren, gebaseerd op de regulering van het handelsverkeer aan haar grenzen.

De EU, de brave leerling van de globalistische klasse

Sinds 1974 zet de Europese Unie zich in voor de geleidelijke verlaging van de externe douanerechten en de opheffing van alle handelsbelemmeringen. Zij heeft zich aldus afgekeerd van de oorspronkelijke filosofie van de gemeenschappelijke markt, die voorzag in een gemeenschappelijk buitentarief en zelfs, zoals op landbouwgebied, in het beginsel van de communautaire preferentie. De markt die tussen de landen van Europa tot stand is gebracht, is dus onder druk van de Britten een open markt geworden die volledig is onderworpen aan de verwoestende winden van de ongebreidelde concurrentie uit de vier windstreken van de wereld.

Bovendien werd dit beleid gevoerd met totale naïviteit. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Amerikanen, die de regels van de vrijhandel zo veel mogelijk buigen om hun productieapparaat te beschermen, hebben de eurocraten maar één doel: de beste leerling van de globalistische klasse zijn. Het feit dat bijvoorbeeld de heer Lamy, na zijn ambtstermijn als Europees Commissaris voor Handel, kon worden benoemd tot directeur-generaal van de WTO spreekt in dit verband boekdelen. Want wie kan geloven dat een Commissaris die een vurig verdediger van Europa’s handelsbelangen is geweest, gekozen zou kunnen zijn om aan het hoofd te staan van het orgaan dat geacht wordt de wereldhandel te faciliteren?

Dit lakse beleid, dat niet werd bepaald door de wens om de Europese belangen te verdedigen maar door de wens om de vrijhandelsideologie zo goed mogelijk toe te passen, heeft catastrofale gevolgen gehad. Het heeft ertoe geleid dat Europa economisch achterop is geraakt, dat hele delen van zijn industrie verloren zijn gegaan en dat het op technisch en commercieel gebied achterop is geraakt op vele geavanceerde gebieden.

Een strijdbaar handelsbeleid

Wij moeten derhalve uit deze fouten leren en een einde maken aan dit rampzalige dereguleringsbeleid. Ligne droite is dan ook van mening dat de nieuwe Unie die zij voorstaat, moet breken met de huidige laksheid en een strijdbaar handelsbeleid moet voeren, gebaseerd op het beginsel van regulering van het handelsverkeer aan de grenzen van het continent.

In dit opzicht zou de nieuwe Unie moeten beginnen met gebruik te maken van alle bepalingen van de handelsverdragen en de WTO-verordeningen om het aantal vrijwaringsprocedures uit te breiden en alle mogelijke geschillen tegen als oneerlijk beschouwde handelspraktijken open te stellen.

Bovendien moet Europa zijn partners in de wereld voorstellen nieuwe handelsbesprekingen te openen om de beginselen van de wereldhandel opnieuw vast te leggen. In dit verband zou zij moeten pleiten voor een terugkeer naar regelgeving en voor de totstandbrenging van douanesluizen ter compensatie van verschillen in lonen, sociale en milieuregelgeving, alsmede van de verschillen die verband houden met de onderwaardering van bepaalde valuta’s. Aangezien de onderhandelingen in het kader van de Doha-ronde meer dan tien jaar geleden zijn mislukt, zou de EU kunnen oproepen tot een definitieve stopzetting van dit soort processen en tot het openen van een nieuwe ronde, ditmaal met regelgeving onder toezicht van de WTO.

Regulering van de wereldhandel

Geconfronteerd met de voorspelbare weigering van een dergelijke heroverweging, zou de Unie dan de middelen moeten gebruiken om deze op te leggen. Laten we niet vergeten dat Europa de belangrijkste handelsmacht ter wereld is en dat er zonder Europa op dit gebied niets kan worden gedaan. Waar Frankrijk alleen gedwongen kan worden om toe te geven, bezit Europa de hefbomen om zijn partners te doen toegeven. Om zijn standpunten te doen zegevieren zou Frankrijk het initiatief moeten nemen om unilateraal opnieuw een douanegrens aan zijn grenzen op te werpen. Deze houding van moedwillige overtreding zou ongetwijfeld leiden tot formele aanmaningen van de WTO, die Europa volledig zou moeten negeren. Het zou ook leiden tot vergeldingsmaatregelen van zijn handelspartners die zouden besluiten douanerechten te heffen op Europese producten. Dit zou het hele vrijhandelssysteem destabiliseren. Maar na een onzekere en wellicht enigszins chaotische periode van vergelding en tegenvergelding kunnen we er zeker van zijn dat de belangrijkste spelers in de wereldhandel snel zouden instemmen met het openen van onderhandelingen om de orde in het internationale handelsstelsel te herstellen. Discussies die vervolgens alleen maar zouden kunnen leiden tot het beginsel van redelijke regelgeving die multilateraal door de WTO wordt gecontroleerd.

Naar de herindustrialisering van het continent

Een dergelijke ontwikkeling zou er dan toe leiden dat veel spelers in de wereldhandel hun perspectief zouden wijzigen. Wedden dat een land als China bijvoorbeeld tot de conclusie zal komen dat het voortaan moet overschakelen op een ontwikkelingsmodel dat meer gebaseerd is op binnenlandse consumptie dan op volledige uitvoer.

Europa van zijn kant zou een proces van relocatie en herindustrialisering op gang kunnen brengen dat zou leiden tot een vermindering van de werkloosheid, een betere groei en een grotere welvaart voor de Europeanen.

Europa kan en moet de regulering van de wereldhandel aan de rest van de wereld opleggen.

Vertaling: rv Oorspronkelijke tekst: http://www.europemaxima.com



Categorieën:Economie

Tags: , , , , ,