Europa: waarom dreigt Frankrijk in te storten?

Marc Rousset (2021)

Nu de beurzen op hun hoogst staan en er geen zicht is op de toekomstige inflatie, baart het spookbeeld van ingrijpen door de centrale banken de beleggers zorgen. De beurzen jojoën dus, geplaagd door angst voor inflatie, maar zij onderschatten de risico’s van bedrijfsfaillissementen en financiële verliezen voor banken.

Om de inflatie in toom te houden, zou de Fed haar obligatieaankopen, die 120 miljard dollar per maand bedragen, kunnen verminderen; zij denkt aan deze mogelijkheid voor eind 2021-begin 2022, maar het is mogelijk dat zij veel eerder tot ingrijpen gedwongen zal worden. Na de verkoop van obligaties door beleggers bedraagt de rente op schatkistcertificaten met een looptijd van 10 jaar voorlopig 1,672%. Wat de ECB betreft, is er, gezien de huidige zeer lage inflatie in Europa, geen sprake van dat de aankoop van obligaties wordt verminderd, en de rente op leningen stijgt zeer langzaam (0,244% in Frankrijk en 1,081% in Italië). Indien de rentevoeten in 2021 sterk zouden stijgen ten gevolge van een stijgende inflatie, een steeds hogere overheidsschuld en onvoldoende economische groei, zou de ECB zich in een onmogelijke situatie bevinden en moeten kiezen tussen de plaag van een onaanvaardbare hyperinflatie (meer obligatieaankopen) en de cholera van de hoge rentevoeten (minder obligatieaankopen) en bijgevolg het faillissement van de staten (Frankrijk en Italië).

Naast het risico van inflatie, als gevolg van de verhoging van de geldhoeveelheid door de centrale banken, bestaat er ook een risico van inflatie door de kosten. Naast het gebrek aan containers voor het zeevervoer, het tekort aan elektronische chips en de prijsstijging van een groot aantal grondstoffen zoals koper, hout en lithium, duiken er nieuwe tekorten op: tekorten aan banden en rubber en zelfs aan houten paletten en spijkers! De prijs van houten pallets is in een jaar tijd met 50% gestegen en die van spijkers met 36%. Ook bouwbedrijven ondervinden grote moeilijkheden om de aankopen te doen die zij nodig hebben voor de bouwplaatsen. China zou grote hoeveelheden rubber uit de hele wereld hebben aangekocht. Naar verluidt proberen de Chinezen van hun waardeloze dollars af te komen door grondstoffen te kopen en op te slaan, die in de komende maanden waarschijnlijk sterk zullen stijgen.

Het Institute of International Finance legt uit hoe de reactie op de Covid-19 pandemie 24 biljoen dollar heeft toegevoegd aan de berg van wereldwijde schulden, die in 2020 een nieuw historisch hoogtepunt van 281 biljoen dollar hebben bereikt. De ECB van haar kant waarschuwt voor het grote risico van een financiële crisis. Het aantal faillissementen zal verveelvoudigen omdat de schuldratio’s zijn opgelopen van 220% van het eigen vermogen eind 2019 tot gemiddeld 270% eind 2020 voor de 10% van de bedrijven met de meeste schuld. De landen van de eurozone zullen daarom ook worden geconfronteerd met het dilemma van een faillissement van het bedrijfsleven of te veel “koste wat kost”-uitgaven, aangezien de gemiddelde schuld van de landen van de eurozone is gestegen van 86% van het bbp in 2019 tot 100% in 2020.

De dilemma’s zullen in de eurozone des te groter zijn omdat een toename van het aantal wanbetalingen door ondernemingen de banken zeer kwetsbaar zal maken. Zij zullen hun voorzieningen voor dubieuze vorderingen moeten verhogen, terwijl zij tegelijkertijd worden blootgesteld aan het risico van een correctie van de aandelenkoersen en zelfs van de vastgoedprijzen. De rentabiliteit van de Europese banken is momenteel zeer laag (1,3% rendement op eigen vermogen, tegen 5,3% vóór de pandemie), terwijl die van de Amerikaanse banken 10% bedraagt. Verwacht wordt dat de rentabiliteit weer zal stijgen, maar de ECB ziet alleen interinstitutionele huwelijken (met dus ontslagen om de kosten te drukken) als een manier om de structurele problemen van de sector te verhelpen.

Men hoeft dus geen ingenieursdiploma te bezitten om te beseffen dat de optimistische verklaringen van de regering in het geheel niet overeenstemmen met de ernst van de situatie in Frankrijk aan het einde van de gezondheidscrisis. Als we aan het economische, financiële en beursrisico een niet te verwaarlozen risico van een politieke crisis, sociale of populistische explosie toevoegen, is het niet overdreven om te spreken van een risico van ineenstorting van Frankrijk.

Vertaling: rv

Oorspronkelijke tekst: http://synthesenationale.hautetfort.com  

En Euro-Synergies (hautetfort.com)



Categorieën:Economie

Tags: , , , , , ,