Guillaume Faye De tegenstrijdigheden van de dominante ideologie

Guillaume Faye (2017)

De dominante ideologie (die niet “meerderheids-” maar minderheids- en hegemoniaal is) waarin de ingrediënten van links het meest aanwezig zijn, vermenigvuldigt interne tegenstellingen, onoverkomelijk en vergelijkbaar met oxymorons.  Hier zijn de meest enorme, op verschillende gebieden: economie, immigratie, islam, feminisme, onderwijs, justitie, enz. 

Links en de internationale financiële wereld zijn objectieve bondgenoten

* De socialisten verdedigen de staatsschuld en strijden tegen een denkbeeldige “soberheid”, waarbij zij de balans van de overheidsfinanciën, die “ultraliberalisme” zou zijn, minachten. De zo gehate “internationale financiële wereld” verheugt zich echter over de toenemende schuldenlast van zijn schuldenaar, Frankrijk, die 100% van zijn BBP bedraagt. Socialisten en internationale speculanten lopen op dezelfde stoep.

* Anti-kapitalistisch links is dus voorstander van het chronische begrotingstekort, om “sociale” redenen, en heeft tegelijkertijd een hekel aan “de internationale financiën”. Deze laatste, die het tekort (voorlopig) financiert, hoopt dat deze leningen steeds meer geld zullen opleveren. Antikapitalistisch links is dus de melkkoe van zijn vijand. Maar dit alles is gedeeltelijk gemanipuleerd. Waarom? Omdat linkse politieke leners commissies krijgen van schuldeisers om het land in de schulden te steken.

Ultraliberalisme of collectivisme

* In feite leeft Frankrijk in een collectivistische economie met meer dan 57% van zijn BBP dat wordt opgeslokt door de hoogste overheidsuitgaven ter wereld, met een schuldenlast die dicht bij een faillissement ligt, en het zwaarste en meest confiscerende belastingregime voor de middenklasse en het bedrijfsleven, met name het midden- en kleinbedrijf en de kleine en middelgrote ondernemingen.

* Frankrijk is een collectivistisch land, met een economie die wordt beheerd, overgereguleerd en overbelast, met een van de hoogste percentages ambtenaren ter wereld; als gevolg daarvan heeft ons land de slechtste resultaten (werkloosheid, schuld, buitenlandse handel, groei) van de hele Europese Unie.

Racistisch antiracisme

* Antiracisten steunen zwarte en Arabische moslims die zelf racistisch en antisemitisch zijn. Zoals de door de linkse media bewonderde twitteraar Mehdi Meklat (die zo ver ging dat hij een nieuwe Hitler wenste om de Joden uit te roeien), of Oulaya Amamra (gekroond tot beste vrouwelijke hoop door de jury van de Césars), auteur van racistische anti-blanke en homofobe tweets, verontschuldigd vanwege haar beschermde etnische afkomst, zoals Ivan Rioufol heeft opgemerkt (Le Figaro, 04/02/2017).

* Anti-blank racisme, hoewel wijdverspreid, wordt niet vervolgd, omdat het wordt ontkend; racisme is alleen zorgwekkend als het mensen treft “uit de diversiteit” en afkomstig is van blanke auteurs. De gevallen zijn zeldzaam en, over het algemeen, vervalst.

* Antisemitisme en ontkenning van de Holocaust worden niet vervolgd als zij afkomstig zijn van moslims (zeer frequente gevallen); zij worden alleen vervolgd als zij afkomstig zijn van autochtone Europeanen (vrij zeldzame gevallen).

* Racisme, dat als verzwarende omstandigheid bij een misdrijf of overtreding wordt gehandhaafd, wordt in de praktijk van de rechtbanken alleen op blanken toegepast.

* Officieel bestaan rassen niet, maar als juridische tegenstrijdigheid wordt racisme gekwalificeerd als een misdaad. Het is alsof we zouden zeggen: fietsen bestaan niet, maar het is verboden om te fietsen.

* De Cran (Representatieve Raad van Zwarte Verenigingen, in Frankrijk) wordt niet als racistisch beschouwd (hoewel hij dat door zijn naam wel is) terwijl een Crab (Representatieve Raad van Blanke Verenigingen, in Frankrijk) niet bij de prefectuur zou worden geregistreerd en de oprichters ervan wegens racisme zouden worden vervolgd.

* De term “Zwart Afrika” is politiek correct en geautoriseerd. De term “Wit Europa” is verboden.

* Anti-blank racisme, dat in de meerderheid is, wordt nooit vervolgd. Racisme tegen “zichtbare minderheden”, bijna onbestaand, wordt opgejaagd. Het wordt vaak verzonnen, zelfs als het niet bestaat.

Positieve discriminatie en staatsracisme (anti-blank)

* Positieve discriminatie”, d.w.z. het verlenen van voorrechten, vrijstellingen en gunsten aan “mensen van kleur” ter compensatie van hun vermeende “negatieve discriminatie”, is in Frankrijk niet, zoals in de Amerikaanse universiteiten (“affirmative action“), gelegaliseerd, maar wordt in de praktijk wel toegepast: voorrang of zelfs systematische aanwerving van mensen uit de “diversiteit”, voor laaggeschoolde banen of banen van middelbaar niveau, in grote bedrijven en overheidsdiensten, hogere sociale steun en gebrek aan sancties voor fraude, gemakkelijker toegang tot sociale huisvesting waarvan autochtone Fransen praktisch uitgesloten zijn, enz.

* In tegenstelling tot wat in alle media wordt beweerd, wordt de immigrantenbevolking – waarvan 90% moslim is – noch benadeeld, noch uitgesloten, maar integendeel op alle gebieden zeer sterk bevoordeeld, met een enorme kosten en zonder resultaten.

* Illegale “migranten” kunnen, zelfs als hun asielaanvraag wordt afgewezen, niet worden uitgezet en krijgen meer hulp.

De dubbele moraal en uitwassen van het feminisme

* De feministische lobby’s hebben in naam van de gelijkheid van mannen en vrouwen wetten verkregen inzake de verplichting van “pariteit” tussen mannen en vrouwen op kieslijsten en in het bestuur van ondernemingen. Deze maatregelen, die egalitair lijken, vormen echter een ernstige schending van het beginsel van gelijke kansen voor personen, ongeacht hun geslacht of herkomst; zij zijn in strijd met de Verklaring van de Rechten van de Mens, die de legitimiteit van quota’s op basis van lidmaatschap of geboorte niet erkent.

* En ze zijn schadelijk voor vrouwen, omdat selectie op basis van bekwaamheid niet langer wordt gerespecteerd, en sommige vrouwen die op basis van quota zijn gekozen of aangeworven, niet aan de eisen zullen voldoen. Er zal worden gezegd dat zij profiteren van oneerlijke bevoordeling.  

* feministisch en antiracistisch links is islamofiel (ingegevn door antiracisme) terwijl de islam misogyn en antisemitisch is. Linkse feministen steunen invasieve immigratie en islamisering. “Femen” vallen kerken aan, onder het voorwendsel dat het katholicisme misogyn is (wat dom en fout is), maar, uit lafheid, nooit moskeeën, terwijl de misogynie van de islam een van zijn pijlers is.

* Feministische bewegingen, beïnvloed door linkse islamofilie, beroepen zich op de “vrijheid” van vrouwen om het dragen van de “boerkini” op de stranden te verdedigen, terwijl zij heel goed weten dat dit een provocatie is en dat dit belachelijke en beruchte kledingstuk wordt opgelegd aan vrouwen die worden bedreigd. De Frans-Tunesische journaliste Sonia Mabrouk geïnterviewd door Le Figaro (07/03/2017 ) legt uit dat deze perverse feministen, net als de islamisten “van een symbool van onderwerping uitdrukking van vrijheid maken! “

Ecologisme vs. ecologie

* De ecologen willen kernenergie afschaffen, die het minst vervuilend is. Hun “hernieuwbare energiebronnen”, die intermitterend zijn, afhankelijk van wind en zonneschijn, en dus een laag rendement hebben, zullen moeten worden ondersteund door het gebruik van kolen- en gasgestookte centrales – zoals thans het geval is in het anti-kernenergie Duitsland. Hierdoor neemt de uitstoot van verontreinigende stoffen aanzienlijk toe. 

* De elektrische auto, die geacht wordt stroomafwaarts minder vervuilend te zijn, zal een belangrijke factor zijn in de toename van het verbruik (opladen van accu’s) en derhalve in de productie van vervuilende stroom stroomopwaarts, vanwege het gebruik van thermische centrales. De elektrische auto is een complete vergissing. Het zou beter zijn geweest te investeren in weinig vervuilende thermische motoren

* In Parijs leidt de beperking van het autoverkeer en de afsluiting van de oeverstroken door de groene lobby van mevrouw Hidalgo niet tot een verschuiving naar het openbaar vervoer, maar wel tot monsterlijke verkeersopstoppingen die de luchtverontreiniging doen toenemen.

* Het verzet tegen het Rijn-Rhône-kanaal door de groene lobby heeft geleid tot een toename van het aantal sterk vervuilende vrachtwagens op de snelwegen.     

Democratie, populisme, oligarchie: spraakverwarring en leugens  

* De landen die het woord “democratie” in hun naam gebruiken, vooral wanneer dit gepaard gaat met de term “republiek”, zijn vaak tirannieën. Van de Democratische Republiek Congo tot de voormalige Duitse Democratische Republiek.

* De heersende ideologie hekelt, naast “racisme”, een andere grote vijand: het populisme. Democraat” zijn, de “democratie” prijzen als een seculiere afgod en zeggen dat men “anti-populist” is, is echter tegenstrijdig en absurd: in feite betekenen “democratie” (Griekse etymologie) en “populisme” (Latijnse etymologie) precies hetzelfde: soevereiniteit van het volk tegenover een oligarchie.

* De oligarchie, die haar zachte en discrete maar uiterst doeltreffende tirannie oplegt in Frankrijk, in Europa, is bang voor het echte volk. Het kwalificeert zijn eigen heerschappij, door semantische manipulatie, als “democratisch” en de ware democratie die het vreest als “populistisch”, door impliciete assimilatie met het fascisme.  Een cynische leugen om U tegen te zeggen.

 Justitie tegen recht: partijdigheid, politisering en machtsmisbruik door een kaste

* Het beginsel van onpartijdigheid van Justitie is niet langer geloofwaardig. Een aanzienlijk deel van de Franse rechterlijke macht is gepolitiseerd en bevooroordeeld. Veel magistraten spreken niet recht “in naam van het Franse volk” maar volgens hun ideologische verbintenissen. Zoals onder Vichy. De Nationale School voor Magistraten biedt een politiek georiënteerde opleiding aan die zich extreemlinks en zelfs dicht bij islamo-links situeert.

* De rechterlijke macht wil onaantastbaar en heilig zijn als een soort seculiere kerk boven het volk. Zij vervolgt degenen die haar bekritiseren: dat is een totalitaire aanpak.

* De “scheiding der machten” wordt niet langer geëerbiedigd door de rechterlijke macht (affaire-Fillon) die zich mengt in de presidentsverkiezingen.

* De “scheiding der machten” wordt niet langer geëerbiedigd door de gerechtelijke autoriteiten (zaak Fillon) die zich met de presidentsverkiezingen bemoeien. We hebben dit gezien bij de schandalige delinquente excessen van het Syndicaat van de rechterlijke macht (“Mur des cons”, enz.)

* Veel rechters zijn alleen onpartijdig als het gaat om zaken van gemeen recht zonder politieke of etnische implicaties.

 * De dictatuur van ongekozen rechters, met name Europese rechters, (die hun wil opleggen aan nationale parlementen!), hun beroepsmatige straffeloosheid, hun militante ideologische vooringenomenheid vormen een van de grootste bedreigingen voor de ware democratie.

* Justitie heeft zich opnieuw geïnstalleerd als een autonome onderneming (zoals onder het Ancien Régime), onafhankelijk van de wil van het soevereine volk van zijn gekozen vertegenwoordigers en van de Soevereiniteit. De “onafhankelijkheid” van justitie ten opzichte van de politieke macht die democratisch door het volk is gekozen, is een absurd idee. Het is een verkeerde interpretatie van Montesquieu’s idee van “scheiding der machten”.

* Want dit ondemocratische beginsel leidt ertoe dat de niet-gekozen rechterlijke macht onafhankelijk is van de wetten zelf, die zij zonder enige gêne overtreedt, en moedigt haar aan een autonome corporatie te vormen. De rechters moeten volledig afhankelijk zijn van de parlementaire en uitvoerende wetgevende macht die voortvloeit uit de soevereiniteit van het volk, aangezien zij rechtspreken “in naam van het volk”. De onafhankelijkheid van de rechterlijke macht is een tiranniek idee.

De Europese Unie is anti-Europees

* De pro-Europeanen, verdedigers van de huidige Europese Unie, alsmede de EU-instellingen en het Europese Hof in Straatsburg, zijn voorstander van massa-immigratie uit andere werelddelen.

* De Schengen-ruimte van afschaffing van de grenzen en de militaire reddingsoperaties op zee in de Middellandse Zee leiden tot een explosieve toename van de migratie in Europa. De Europese zeemachten weren de indringers niet af, maar helpen hen net. 

* De Europese instellingen hebben internationale handelsregels aanvaard die systematisch ongunstig zijn voor Europese bedrijven. We moeten terugkeren naar het idee van een Unie van soevereine naties. Dat wil zeggen dat we moeten terugkeren naar het oude beginsel van de Unie van Griekse steden waarbij elke stad soeverein was. Een homogeen volk verenigd met verschillende zusternaties. Maar zonder de etnische “diversiteit” die automatische de kiem van een burgeroorlog in zich draagt. Europa: één volk, verschillende naties.  

Nationaal onderwijs: egalitarisme tegen gelijkheid

* De verlaging van normen en discipline in het openbaar onderwijs benadeelt kinderen uit de arbeidersklasse en uit arme milieus. Kinderen uit welgestelde milieus gaan naar privéscholen, die veel beter zijn dan het nationale onderwijssysteem, in tegenstelling tot vroeger, toen openbare scholen beter waren dan privéscholen.

* Het egalitarisme en de anti-selectie-ideologie die in mei ‘68 zijn ontstaan, zijn de doodgravers van de gelijkheid in het onderwijs; zij bevorderen de groei van de ongelijkheden en blokkeren de “circulatie van elites”. Het Franse nationale onderwijssysteem – een bastion van egalitair links – levert aan het eind van de lagere school een van de hoogste percentages analfabetisme ter wereld op: 20%. Op middellange termijn is dit fataal voor het land. Het Franse baccalaureaat wordt internationaal niet meer als een ernstig diploma beschouwd.      

* Op dit gebied, evenals op andere gebieden, creëert de overheersende ideologie van links, laks en egalitair, een maatschappij met twee snelheden: de kinderen van de arbeidersklasse worden onderwezen in openbare scholen van lage kwaliteit, met permanent geweld en onveiligheid, middelmatig onderwijzend personeel, verwaarloosd onderwijs en programma’s.  Vandaag de dag lijkt de openbare school op een goedkope supermarkt en de particuliere school op een luxe boetiek. In het verleden was het precies andersom. Dank u, links.

Vertaling: rv

Oorspronkelijke tekst: https://www.gfaye.com/les-contradictions-de-lideologie-dominante/



Categorieën:Politiek, totalitarisme

Tags: , ,