De wereldwijde oorlog tegen onze “klassieken”

Marcello Veneziani (2021)

Hoe valt de oorlog tegen de “klassieken” te verklaren die zich in de Verenigde Staten, maar ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan, uitbreidt en die nu versterking vindt met de komst in het Witte Huis van de progressieve en antiracistische Joe Biden en Kamala Harris? Het is juist “zijn universiteit”, die waar de zwarte assistent van Biden vandaan komt, de Howard-universiteit in Washington, die het voortouw heeft genomen bij het afbreken en zuiveren van de klassieken uit de curricula. Als symbolische universiteit voor Afro-Amerikanen, heeft het een speciale betekenis. De verdrijving van de klassieken van de universiteiten, niet alleen van de “veroveraar” Christoffel Columbus maar ook van de grote dichters, denkers en schrijvers van de oude, Grieks-Romeinse en Europese tradities, is thans een symbool van de zwarte strijd tegen de blanke “suprematie”. Cultuur wordt gezien als een teken van geweld, slavernij en koloniale onderwerping die het Westen zou hebben uitgeoefend over inheemse volkeren in de hele wereld. Zelfs literaire meesterwerken zijn onderworpen aan postume censuur en worden beoordeeld in rechtbanken en op openbare pleinen, door MeToo en Antifa, en worden niet langer toegelaten in literaire kringen omwille van hun waarde. Humanistische betekenis wordt ondergeschikt gemaakt aan humanitaire waarde en onderworpen aan het Permanente Hof voor geschonden Mensenrechten.

De tijd is al lang voorbij dat een verlichte zwarte president als Leopold Senghor, dichter en vaandeldrager van de “négritude”, zijn liefde voor de klassieken en de Latijnse taal tentoonspreidde en de beste studenten in zijn land, Senegal, en in heel zwart Afrika, aanspoorde zich te integreren door middel van de cultuur en de assimilatie van de klassieken en de Latijnse taal.

 Vandaag gaat het er niet meer om, zwarten, Latino’s en Indianen in de Euro-Westerse beschaving te integreren, maar om onze cultuur van haar wortels te ontdoen en de kwestie van de mensenrechten aan elk cultureel, historisch en spiritueel discours te onttrekken. De oproep strekt zich uit tot alle westerlingen die afstand moeten nemen van hun verleden, zich moeten schamen voor hun afkomst en de strijd moeten steunen tegen de klassieken, die bij nader inzien allemaal min of meer “racistisch”, “slavenhouders”, “homofoob”, “chauvinistisch”, enz. waren. Geen spiritueel leven meer, we zullen hoogstens nog spirituals zingen.

Zelfs de patronen van het revolutionaire denken worden omgedraaid: de ondergeschikte klassen, de proletariërs, moeten niet de dominante ideeën en de heersende cultuur aangrijpen om het machtsevenwicht omver te werpen en de leiding van de maatschappij te vervangen, maar zij moeten hun eigen cultuur verachten en de sporen ervan uitwissen. Wat gaan we nu doen? Naar een vorm van planetaire barbaarsheid en narcistische terugtrekking in het heden tegen het verleden en tegen wat altijd was.

Het is juist op dit punt dat ik de aandacht zou willen vestigen. Waarheen leidt deze strijd tegen de klassieken, tegen de humanistische cultuur, tegen de literaire en artistieke, filosofische en religieuze wortels waarop de beschaving is gebaseerd? Precies waar het meer cynische en ruwe wereldwijde neokapitalisme ons naartoe leidt: het elimineren van alle kennis die geen praktisch en utilitair doel heeft, het ondergeschikt maken van schoonheid aan utiliteit, het vaststellen van de absolute voorrang van economische voorwaarden boven die welke duidelijk als “cultureel” worden beschouwd. Lang leve de onwetendheid van de onderdrukte klassen ten opzichte van de cultuur van de overheersers.

Zelfs Pasolini hekelde een halve eeuw geleden deze convergentie tussen de beweging van opstand, van wereldwijd protest tegen traditie en cultuur, en het nihilistische ontwerp van het nieuwe kapitalisme. Als je de humanistische cultuur van een mens wegneemt, zijn status als gelovige, zijn band met zijn wortels en traditie, wat blijft er dan over? Wat overblijft is de mondiale consument en wat overblijft zijn aantallen, kwantiteit, kracht en machtsverhoudingen. Dit is de gigantische vervreemding die wij meemaken, waarin bevrijdings- en emancipatiebewegingen de gewapende wapens worden van dezelfde massabarbarij en cultuurvernietiging.

 Een wereld explodeert door deze onderliggende alliantie, onbewust althans gedeeltelijk, tussen burgerbewegingen met hun onburgerlijke resultaten en het nieuwe wereldkapitalisme. Ik lijk een wereld te zien waarin goederen uit China komen en aan je deur worden gebracht door de grote multinationale webwinkels, nadat ze je hebben verleid met een reeks advertenties met zwarte en gele jongens en lofzang op de mondiale maar eco-duurzame wereld. Chinese fabricage, Amerikaanse distributie, consumeristische-eco-progressieve reclame, uitschakeling van de plaatselijke toeleveringsketen en van elk spoor van plaatselijk vakmanschap, handel en productie. En dit alles gaat perfect samen met het schrappen van alles wat ons herinnert aan onze culturele, identiteits- en literaire wortels. Let wel, het uitwissen van Dante of Chaucer is niet hetzelfde als het uitwissen van een industrieel of ambachtelijk merk, het zijn verschillende niveaus: maar het proces is convergent en wordt globalisering, globaal reductionisme genoemd. Zorgwekkend is niet alleen het absolute primaat van de economie, de financiën en de technologie over de wereld, maar ook de vervanging van cultuur, politiek, godsdienst, traditie en beschavingen door dit globale en functionele universum. De Chinezen zijn verantwoordelijk voor de handelswaar, de multinationale reuzen zijn verantwoordelijk voor het bekendmaken ervan en het leveren ervan aan onze deur, en de wereldwijde bevrijdingsbeweging, in haar verschillende articulaties: antiracisme, MeToo, Antifa, cancelcultuur, reclame, is verantwoordelijk voor de “ideologische” rechtvaardiging en zelfs een goed moreel geweten. In plaats van Homerus, George Floyd.

Daarom zeg ik u: pas op, Virgilius, Dante of Machiavelli verdedigen is niet ‘blijven hangen in de verdediging van de eruditie van enkelen’:  maar als we dat niet doen, zagen we zowel de spreekwoordelijke tak af waarop we zitten en kappen we de boom. Dwergen gaan nu met hamers de hoofden te lijf van de reuzen op wiens schouders we tot nu toe liepen.

Vertaling:

Originele tekst: https://www.ariannaeditrice.it/ en Euro-Synergies (hautetfort.com)



Categorieën:Identiteit

Tags: , , , , , , , ,