Breuklijnen in de Amerikaanse samenleving

Antoine de Lacoste (2021)

De Verenigde Staten zijn meer verdeeld dan ook. Overal in de Amerikaanse samenleving zijn breuklijnen waarneembaar die de eenheid bedreigt die de VS in hun kortstondige bestaan konden bewerkstelligen. Met uitzondering van de Burgeroorlog, een streven naar afscheiding dat het Noorden niet kon verdragen omdat de secessie het einde zou hebben betekend van het mystieke “Manifest Destiny”, heeft geen enkele gebeurtenis ooit een blijvende bedreiging gevormd voor de Amerikaanse eenheid. Patriottische eensgezindheid heeft steeds gediend als de lijm voor een land dat de wereld gedurende het grootste deel van de 20ste eeuw heeft gedomineerd.

Recente gebeurtenissen brengen echter barsten en een zeer diepe verdeeldheid aan het licht.

De eisen van raciale en seksuele minderheden, een vorm van intellectueel terrorisme die de universiteiten teistert, een pers die als verlamd gehoorzaamt aan de door haat ingegeven bevelen van de politieke commissarissen van een nieuw totalitarisme dat oprukt onder het mom van gelijkheid, zijn enkele van de stigmata die aan het Amerikaanse lichaam vreten. Anderzijds zijn er de middenklasse en de arbeidersklasse die niet aanvaarden dat hun wereld in elkaar stort, vooral omdat hun persoonlijke situatie sterk is verzwakt.

De verantwoordelijke voor deze explosieve situatie is overduidelijk: Donald Trump, wat had u gedacht. Hij zou, door zijn gedrag gedurende vier jaar, zijn haat tegen minderheden, zijn agressiviteit en zijn weigering om een nederlaag te aanvaarden de schuldige zijn, de schuldige zou zijn van de problemen in de Amerikaanse samenleving.

De waarheid is anders: het kwaad zit dieper en is ouder. Ongebreidelde globalisering, massale desindustrialisering, de achteruitgang van miljoenen Amerikanen die niet eens meer rondkomen, dit alles heeft zich de afgelopen twintig jaar opgebouwd. Het dure militair interventionisme, gebaseerd op schaamteloze leugens, heeft het vertrouwen van de gemiddelde Amerikaan in zijn leiders nog wat meer ondermijnd. Vooral omdat de resultaten van deze militaire campagnes die meestal in strijd zijn met het internationaal recht ronduit rampzalig zijn.

Andere gebeurtenissen hebben een rol gespeeld in de toename van de volkswoede, bijvoorbeeld “walging over het feit dat de regering-Obama Wall Street redt en eenvoudige mensen aan hun hypotheekfaillissementen overlaat,” zoals professor Mitchell opmerkt, geciteerd in Le Figaro op 22 januari. Goldman Sachs, dat de rekeningen van Griekenland had vervalst om het tot de eurozone toe te laten, is inderdaad rijker dan ooit.

De verkiezing van Trump is niet het beginpunt van de Amerikaanse breuk, maar de overduidelijke manifestatie ervan, de revolte van een volk dat zijn leiders niet meer begrijpt en niet wil dat de religieuze en familiale grondslagen van zijn land worden vernietigd.

In ruil daarvoor hebben de Democraten het slechtste gekozen, namelijk de ontkenning van hun nederlaag. Vier jaar lang ontkenden zij de legitimiteit van de verkozen president en startten zij een aanklachtprocedure die geen kans van slagen had, maar wel geloofwaardigheid verleende aan het idee dat de president er niet mocht zijn. De media, op hun beurt, sneden zijn toegang tot de informatienetwerken af.

Ondanks dit alles, werd Trump bijna herverkozen. Een onwaarschijnlijke vloedgolf van per post verstuurde stembiljetten verhinderde dit, en het was de ultieme opstand van de kleine blanken die niet willen verdwijnen. Ultiem? Misschien niet. Biden’s eerste benoemingen, die zeer partijdig en zelfs provocerend waren, zullen de boer in het Midden-Westen of de werkloze arbeider in Detroit er enkel van overtuigen dat zijn strijd terecht was.

De Amerikaanse verdeeldheid zal waarschijnlijk nog groter worden.

Vertaling: rv

Originele tekst : Les fractures inédites de la société américaine – Boulevard Voltaire (bvoltaire.fr)



Categorieën:Verenigde Staten

Tags: , , , ,