Tysol, het weekblad van de Poolse vakbond Solidarność, lanceert een Franstalige versie

Gesprek opgetekend door YV, Breizh-Info (2021)

Tygodnik Solidarność is een Pools weekblad, gelanceerd op 3 april 1981 door de beweging Solidariteit. Ze werd verboden door de (communistische) Volksrepubliek Polen na de afkondiging van de staat van beleg op 13 december 1981 en in 1989, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, weer gelegaliseerd.

Vandaag bestaat de beweging nog steeds, in dezelfde lijn van de PiS die aan de macht is. Ze wordt sterk bekritiseerd, zelfs gedemoniseerd door de Europese Unie (die gespecialiseerd is in het demoniseren van politieke dissidenten in de nieuwe wereldorde).

Patrick Edery, een Fransman die sinds 1999 in Polen woont, een familieman, zakenman en auteur van analyses en artikelen in de Franse en Poolse pers, heeft zopas de Franstalige versie van de krant, Tysol.fr , gelanceerd. We stelden hem hierover enkele vragen.

Breizh-info.com: Wat is Tysol.fr en wat is de connectie met Polen? En met Frankrijk?

Patrick Edery (Tysol.fr) : TYSOL is het internetportaal van TYgodnik’s SOLidarność, het weekblad van de Poolse vakbond Solidarność. De nummer één arbeidersvakbond in Polen, die tevens het communistische regime heeft doen vallen.

Ten tijde van de crisis van de (historische) Gele hesjes heeft het weekblad van de vakbond mij geïnterviewd om te begrijpen wat er in Frankrijk gebeurde. De Franse media gaven een zeer slecht beeld van de beweging, terwijl we op het internet zagen hoe gewone Fransen zonder goede reden werden neer geknuppeld. Veel Polen waren ontzet door Macrons repressie tegen de beweging. Het opende voor velen van hen de ogen aangaande  de toestand van de democratie en vrijheid van meningsuiting in het Westen.

Bovendien werd kort daarvoor in Europa een anti-Poolse campagne vol met hallucinant fake news gelanceerd. Geleidelijk aan realiseerden de verantwoordelijken van ons weekblad zich dat de informatieoorlog tegen Polen slechts een onderdeel was van een meer globale wereldoorlog tegen de waarheid. Een oorlog die Polen onmogelijk in zijn eentje kan winnen, maar één waarbij het steeds waarschijnlijker wordt dat het in zijn eentje zal verliezen. Dat we te maken hebben met een progressieve maffia die de mensen manipuleert via een pseudo-religie, die ze bereid is met alle vormen van geweld op te leggen. Ze realiseerden zich dat we ons geen centimeter moeten terugtrekken, integendeel. Dat het beste en enige wapen tegen de progressieven de waarheid is, en dat deze weer gehoord moet worden. Vandaar het idee om een Franse versie van TYSOL te maken.

Breizh-info>.com: Waarom denkt u dat het belangrijk is om deze alternatieve media ook in de Franse taal uit te brengen ?

Patrick Edery (Tysol.fr): De echte vraag zou moeten zijn: waarom is het belangrijk om een veelheid aan mainstream media in stand te houden die allemaal hetzelfde zeggen? De dissidente media hebben allemaal hun eigen specifieke insteek. Daarbovenop is democratie in de eerste plaats pluralisme, het debat over tegenstrijdige ideeën. Dus iedere democraat zou blij moeten zijn met de opkomst van een nieuwe media.

Breizh-info.com: Op welke manier kan Polen (en meer in het algemeen de Visegrad groep) de Fransen inspireren?

Patrick Edery (Tysol.fr): De Visegrad-groep vertoont een vrij grote verscheidenheid aan voorbeelden. Daarom stel ik voor om het alleen over Polen te hebben. Polen wordt voorgesteld als een antisemitisch, homofoob, xenofoob, nationaal-katholiek  en autoritair land dat een bedreiging vormt voor de Europese waarden. Terwijl het juist het tegenovergestelde is. Een orthodoxe jood kan altijd en overal in Polen uitgaan, er zal hem niets overkomen. Hoe zit dat in Frankrijk? Waar de Vrijheid van Meningsuiting en demonstratie absoluut is? Waar er een echt pluralisme is in de media? De media  waarvan tweederde progressief is en met rode kogels op de regering schiet.

In feite ligt Polen onder vuur omdat zij het laatste Europese land is dat als bewaarplaats van christelijke waarden fungeert. Het is Europa’s laatste bolwerk tegen de massale immigratie, de institutionalisering van de gendertheorieën en de objectivering van kinderen. Zij herinnert eraan dat de echte Europese waarden nog niet verdwenen zijn, en dat deze waarden Polen in de praktijk tot een land maken waar het goed leven is.

Een land met een hoge veiligheidsgraad, met de minste verkrachtingen en met een bloeiende economie. Een land waar de burgerzin nog bestaat. We moeten beseffen dat als Polen valt, de Europese manier van leven ten einde zal komen.

Breizh-info.com: Hoe beoordeelt u de huidige gezondheidssituatie en de bijna tirannieke maatregelen die daaruit zijn voortgevloeid?

Patrick Edery (Tysol.fr): In Polen was dit een ander  verhaal omdat de regering andere maatregelen nam dan de regering van Macron. Vreemd genoeg, toen Macron in maart 2020 iedereen opriep om naar buiten te gaan, vroeg de Poolse regering de mensen om zoveel mogelijk thuis te blijven en sloot ze de grenzen.

Toen er een tekort was aan maskers in Frankrijk, was er geen tekort in Polen.

In totaal waren er op één jaar maatregelen slechts 10 dagen van harde opsluiting in Polen. Vandaag is alles open met enkele beperkingen: je mag niet zittend eten in restaurants en elke tweede zitplaats in theaters en bioscopen moet vrij zijn. En natuurlijk is het dragen van een masker verplicht. Uiteindelijk is de verhouding van het procentueel aantal sterfgevallen door Covid iets lager dan in Frankrijk.

Het is niet zozeer de “quasi-tirannieke” kant van de Franse maatregelen die mij verbaast, maar hun nutteloosheid en het vermogen van de media om ze te laten aanvaarden door  de bevolking. Een grote vraag die we onszelf stelden, Is het niet te laat? De media, de scholen, de universiteiten, deze grote groepen hersenspoelen de Fransen op dergelijke schaal dat zij alles aanvaarden, zelfs de ergste dwaasheden van de progressieven.

Merk op dat het profiel van de typische progressieve kiezer een persoon is met een diploma, die in een groot concern werkt of ambtenaar is, in steden woont en alleen informatie krijgt via de mainstream media. Kortom, mensen die het langst zijn blootgesteld aan progressieve propaganda.

Ik denk dat Frankrijk het land is waar zich de meeste mensen die aan dit profiel beantwoorden bevinden.

Dus we vroegen ons echt af of we ook maar de geringste kans hadden om gehoord te worden. Toen herinnerden we ons de geschiedenis van Solidarność .

In de jaren tachtig leek de Sovjet-Unie onverwoestbaar, zij was op elk continent aanwezig, het communisme was de dominante ideologie in alle intellectuele debatten, Solidarność werd door het communistische regime ontbonden. In die tijd leek alles verloren, het communisme had alsnog gewonnen.

En toch, nog geen tien jaar later zal Solidarność via verkiezingen het communistische regime uitschakelen. Wij zullen hetzelfde doen, wij allen tezamen, tegen het progressivisme, dat niets anders is dan neo-marxisme op laag niveau.

Vertaling: kp

Oorspronkelijke tekst: Pologne. Tysol, l’hebdomadaire du syndicat polonais Solidarność, lance une version francophone [Interview] (breizh-info.com)



Categorieën:Europese Unie

Tags: , , , , , , ,