‘Mission Impossible’ voor de NAVO

Finnian Cunningham (2021)

Het ziet ernaar uit dat de ministers van Defensie van de NAVO recent bijeen zijn gekomen in een poging de opdracht van de militaire alliantie te herdefiniëren en te actualiseren. Simpel gezegd, de organisatie is wanhopig op zoek naar een bestaansreden.

Dit militaire blok van 30 lidstaten heeft een jaarlijks budget van meer dan een triljoen dollar, waarvan driekwart wordt verstrekt door de Verenigde Staten.

De videoconferentie van deze week was het eerste formele contact van de Biden met de NAVO-bondgenoten. De Amerikaanse minister van Defensie Lloyd Austin sprak het forum toe en benadrukte dat Biden de versterking van de betrekkingen met de bondgenoten, die onder Trump aanzienlijk waren verslechterd, te versterken.

Het is hetzelfde oude verhaal dat Washington in het verleden keer op keer heeft herhaald: de NAVO-bondgenoten moeten steeds meer geld uitgeven om de zogenaamde dreigingen van Rusland en China het hoofd te bieden. Altijd weer hetzelfde liedje.

Het enige verschil is de stijl, niet de inhoud. Terwijl Trump snauwde dat de NAVO-leden meer geld moesten ophoesten, kiest Biden voor een gepolijste toon, waarbij hij het belang van het “trans-Atlantische partnerschap” beklemtoont en belooft dat hij bij de strategische besluitvorming meer rekening zal houden met alle partijen.

Maar het is in wezen dezelfde zwendel: de VS dringen er bij de Europese staten op aan meer geld uit te geven om het militair-industrieel complex te steunen dat het ter ziele gegane kapitalistische systeem kunstmatig in leven houdt. De Amerikanen hebben de Europeanen nodig om oorlogsvliegtuigen en ballistische systemen van hen te kopen, zodat het Amerikaanse kapitalisme kan blijven voortbestaan.

Dit is een standpunt dat moeilijk kan worden gehandhaafd in deze tijd, waarin de economische moeilijkheden voelbaar zijn en zich enorme sociale uitdagingen voordoen. Hoe kunnen we rechtvaardigen dat we duizend miljard dollar per jaar uitgeven aan onproductieve oorlogsmachines?

Natuurlijk moeten de NAVO-aanhangers, voornamelijk de Amerikanen, vijanden als China en Rusland verzinnen om zo’n extravagante militaire economie te rechtvaardigen, anders zou het worden gezien als een zinloos en schadelijk gebruik van de middelen van een land. Want daarover gaat het.

De hele aanpak vertoont ernstige conceptuele tekortkomingen. De eerste is dat Rusland noch China vijanden zijn die de westerse landen willen vernietigen. Ten tweede, het totale defensiebudget van de NAVO is vier keer zo groot als het budget van China en Rusland samen. En zij willen ons doen geloven dat deze twee landen een blok van 30 naties bedreigen, terwijl zij slechts een fractie van de NAVO-begroting aan militaire uitgaven besteden.

Een ander conceptueel probleem voor de leurders van de NAVO is dat de organisatie acht decennia geleden werd opgericht, aan het begin van de Koude Oorlog. De wereld ziet er vandaag anders uit en weerspiegelt een toenemende multipolaire integratie, zowel economisch als politiek, of op het gebied van communicatie.

Uit de deze week gepubliceerde handelscijfers blijkt dat China de VS heeft voorbijgestreefd en de belangrijkste handelspartner van de Europese Unie is geworden.

China, Rusland en de tendens om de Euraziatische economische samenwerking te versterken, vertegenwoordigen de toekomst van de mondiale ontwikkeling. Ondanks hun pro=Amerikaanse houding, weten de Europeanen dit. Eind vorig jaar heeft de Europese Unie, ondanks de bezwaren van Washington, een historische investeringsovereenkomst met China gesloten,.

Deze overeenkomst betekent het einde van de Amerikaanse intimidatiepogingen, waarbij de Verenigde Staten hun NAVO-bondgenoten ophitsten met horrorverhalen over buitenlandse vijanden. De wereld kan zich, gelet op de groeiende sociale noden, deze schaamteloze verspilling van middelen niet langer veroorloven,. Het wordt steeds moeilijker om het NAVO-bedrog politiek verkocht te krijgen.

Deze “wereld van het Kwaad” die door Amerikaanse samenzweringstheoretici wordt afgeschilderd, komt niet overeen met de werkelijkheid zoals die door de meerderheid van de mensen wordt waargenomen. Ja, er zijn nog steeds diehards van de Koude Oorlog in Europa, zoals de secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, en Russofobische politici uit Polen en de Baltische staten, maar zij vertegenwoordigen minderheden in de marge.

De meeste burgers zijn zich ervan bewust dat de NAVO een overblijfsel uit het verleden is, dat zij in de wereld van vandaag geen bestaansreden meer heeft. In het licht van alle dringende sociale noden zijn Frankrijk en Duitsland, de Europese economische reuzen,, steeds minder geneigd zich tot Washington te wenden, zelfs onder een ogenschijnlijk vriendelijkere Democratische president.

De regering-Biden mag dan geloofwaardiger en vriendelijker overkomen dan die van Trump, maar anderen vragen meer militaire uitgaven te doen en vitale handelspartners als China en Rusland tegen zich in het harnas te jagen, is mission impossible  voor een door de VS geleide NAVO.

Vertaling: rv

Oorspronkelijke tekst: http://www.france-irak-actualite.com



Categorieën:Geopolitiek

Tags: , , , , ,