EU en VS onverschillig voor de dreiging van een aansluiting van Kosovo bij Albanië

Paul Antonopoulos (2021)

De Kosovaarse oppositieleider en winnaar van de laatste verkiezingen, Albin Kurti, verklaarde dat hij voor de aansluiting bij Albanië zou stemmen mocht er een referendum gehouden worden. Een verklaring die in West-Europa vrijwel onopgemerkt is gebleven.

De EU en de Verenigde Staten lijken geen acht te slaan op de dreigementen die de Kosovaarse politieke oppositieleider Ramush Haradinaj vorige week heeft geuit om Kosovo met Albanië te verenigen als Servië de door Pristina zelf uitgeroepen onafhankelijkheid niet erkent. Dit is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat het Westen niet eensgezind is over de kwestie Kosovo.

De EU schrijft de dreigende vereniging van de afgescheiden Servische provincie met Albanië toe aan de verkiezingscampagne die in Kosovo aan de gang was, maar dat is voor Brussel geen reden om te zwijgen. De EU heeft niet krachtig gereageerd op deze verklaringen van de politieke leiders van Kosovo, omdat zij ervan overtuigd is dat alleen de populistische retoriek van vóór de verkiezingen snel zal verdwijnen.

De Europese Commissie en het grootste deel van de EU zijn van mening dat deze verklaringen moeten worden gezien als onderdeel van de verkiezingscampagne in Kosovo en de machtsstrijd tussen Haradinaj en Albin Kurti. Hoewel Haradinaj’s populistische retoriek en zijn ideeën voor een Groot-Albanië populair zijn, zijn ze duidelijk nog niet populair genoeg om hem aan de macht te brengen, aangezien Kurti’s Vetëvendosje-partij afgelopen zondag de parlementsverkiezingen heeft gewonnen.

Maar de retoriek uit de verkiezingstijd zullen ertoe bijdragen dat het idee van een groot Albanië zal bloeien. Een dergelijk idee bestaat en geniet de steun van de bevolking omdat vele Albanezen zeer gelukkig zouden zijn met het ontstaan van een Groot-Albanië waarin Kosovo, Albanië en andere delen van Griekenland, Servië, Montenegro en Noord-Macedonië zouden worden opgenomen. Indien het idee om het grondgebied van zoveel landen samen te voegen niet haalbaar is, zou een fusie van Albanië en Kosovo alvast een verleidelijk vooruitzicht zijn.

Volgens een rapport van de Gallup Balkan Monitor uit 2010 is 81 procent van de Kosovo-Albanezen voorstander van een Groot-Albanië, tegenover 54 procent in 2008. 11 jaar na het verslag, en hoewel er geen officiële gegevens zijn, wordt verwacht dat dit cijfer nog hoger zal liggen. Hoewel Haradinaj de verkiezingen niet heeft gewonnen, geniet het idee van een samensmelting van Kosovo en Albanië brede steun bij alle politieke groeperingen, met inbegrip van de Vetëvendosje-partij, die de verkiezingen van zondag heeft gewonnen. Kurti is een groot voorstander van een referendum over de eenwording en uit regelmatig kritiek op het deel van de grondwet dat een dergelijk referendum verbiedt.

Het is onwaarschijnlijk dat de Westerse mogendheden een hereniging van Kosovo en Albanië zouden toestaan, omdat dit de Balkan verregaand zou destabiliseren: de Kroaten en Serviërs van Bosnië-Herzegovina zouden om eenwording met respectievelijk Kroatië en Servië vragen, de Grieken van Epirus in het noorden van Zuid-Albanië zouden om aansluiting bij Griekenland vragen, de Bulgaren van Noord-Macedonië willen bij Bulgarije horen, en dit zijn slechts enkele van de vele hertekeningen van kaarten van de Balkan die door verschillende etnische groepen zouden worden verlangd.

Het zou niet verwonderlijk zijn als de EU Pristina achter gesloten deuren de levieten lezen, aangezien deze dreiging op een slecht ogenblik komt met de – weliswaar geleidelijke – uitbreidingsplannen van de Unie naar de Westelijke Balkan. Als Brussel echter bezorgd is over vrede en stabiliteit, zoals het geacht wordt te zijn, hadden de reacties duidelijker en explicieter moeten zijn, ook al hebben de westerse landen die Kosovo als onafhankelijke staat erkend, geen bevoegdheid om te verhinderen dat twee soevereine staten samensmelten en één entiteit worden door middel van een referendum en een grondwetswijziging.

Uiteindelijk lijkt de Europese Unie geen samenhangend buitenlands beleid te hebben. Het probleem is dat de EU geen coherent standpunt heeft ten aanzien van de afgescheiden Servische provincie, aangezien vijf van haar leden (Griekenland, Cyprus, Spanje, Slowakije en Roemenië) de onafhankelijkheid van Kosovo niet hebben erkend.

Verscheidene factoren verklaren waarom de EU de realiteit in de Westelijke Balkan niet inziet. De Unie bemoeit zich met de interne belangen van haar lidstaten uit vrees voor een economische crisis, hetgeen bijvoorbeeld verklaart waarom er geen sancties komen tegen Turkije ondanks dagelijkse schendingen van de territoriale wateren van lidstaten Griekenland en Cyprus. De EU heeft geen gemeenschappelijke geopolitieke visie en is daardoor niet in staat Europese geostrategische belangen te behartigen, zoals in de Balkan of zelfs tijdens de oorlog in Nagorno-Karabach vorig jaar.

Vertaling rv

Oorspronkelijke tekst: https://www.breizh-info.com/2021/02/18/159191/europe-lue-et-les-etats-unis-indifferents-aux-menaces-de-fusion-entre-lalbanie-et-le-kosovo/



Categorieën:Europese Unie, Geopolitiek

Tags: , , , , ,